5th International Instructional Technologies & Teacher Education Symposium Logo

Bağlam Temelli ve Bağlam Bağımsız Ortamda Oyun Geliştiren Öğrencilerin Kodlama Becerilerindeki Gelişme Düzeylerinin İncelenmesi

Esra Bülbül

[email protected], Yıldız Teknik Üniversitesi

Feza Orhan

[email protected], Yıldız Teknik Üniversitesi

Giriş

Günümüzde bilgi ve iletişim teknolojilerinin hızla gelişimi, çocukların erken yaşlarda teknoloji ile tanışmalarını sağlamakla birlikte bilgisayar, tablet, telefon vb. cihazların kullanımının ilköğretim seviyesine kadar ilerlemesini sağlamıştır. İçinde bulunduğumuz 21.yüzyıl, teknolojinin her an her yerde olması yönüyle nitelendirilmiştir. Yeni nesil öğrenenler bu çağda teknolojik cihazlarla donatılmıştır ve henüz icadı yapılmamış birçok teknoloji ile tanışacak olmaları muhtemeldir (Saeli; Perrenet; Jochems; Zwaneveld, 2011).

Geleceğin dünyasına öğrencileri hazırlamak ve onları birtakım bilgi becerilerle yetiştirmeyi amaçlamak 21.yüzyıl becerileri kavramının oluşmasına zemin hazırlamıştır (Sing, 1991). Bu temel becerilerin birkaçının altyapısını oluşturan ve 21.yüzyıl becerileri arasına öngörülenlerden biri de, mantıksal akıl yürütme ve hesaplamalı düşünmenin bir parçası olan kodlama becerisidir (Sayın, Seferoğlu, 2016).

Kodlama, fiziki ve coğrafi sınırlar gözetmeksizin insanların birlikte veya uzaktan çeşitli ortamlarda işbirlikli çalışmalar yaparak yaratıcılıklarını geliştirmelerini ve evrensel bir dilde iletişim kurmalarını sağlamaktadır. En nihayetinde, insan ve bilgisayar arası her etkileşim kodlar aracılığı ile yönetilmektedir. Problem çözme, takım çalışması yapma ve analitik düşünme gibi çeşitli 21. yüzyıl becerilerinin uygulanmasına yardımcı olan ve bugünün okuryazarlığı olarak bilinen beceri kodlama becerisidir (https://ec.europa.eu/digital-single-market/en/coding-21st-century-skill).

Kodlama eğitiminin öğrencilerde birtakım düşünce becerilerini geliştirmesi ve etkilemesi sebebiyle, bu eğitimin öğrencilere küçük yaşlardan itibaren verilmesi ve hayatları boyunca öğrendiklerinin transferini sağlanmaları açısından topluma bu bireylerin kazandırılması noktasında ilköğretim kurumları oldukça önem arz etmektedir (Kert; Uğraş, 2009). Çocuklar yalnızca bilgisayar tablet vb. elektronik cihazların nasıl kullanıldığı, bu cihazlar ile oynadıkları oyunlarda nasıl ilerleyebildikleri değil, aynı zamanda bu tür cihazların ardında yatan programlama mantığını da öğrenmelerine olanak tanıyan etkinliklere dahil olmayı istemektedirler (https://www.researchgate.net/publication/284139559_Computing_our_future_Computer_programming_and_coding_-_Priorities_school_curricula_and_initiatives_across_Europe).

Ülkeler bu noktada, küçük yaşlardan itibaren öğrencilerin algoritmik düşünce yapısını ve problem çözme ile birlikte çeşitli becerilerinin gelişmesini sağlayan kodlama eğitimi için müfredatlarında değişikliğe giderek çeşitli disiplinlerarası öğrenmelere kodlama entegrasyonu yapmıştır Moreno-León; Robles; Román-González, (2016). ISTE standartlarında da belirtildiği üzere hesaplamalı düşünme, tam olarak kodlama ve bilgisayar programlama ile ilişkilidir.

Küçük yaş grubuna verilecek olan kodlama eğitiminin çeşitli becerilerin gelişmesinde etkili olduğu sürekli gündemde olan bir konu olmakla birlikte, kodlama eğitiminin verileceği ortamın özellikleri ve kullanılan dilin hedef kitleye olan uygunluğu da ortaya  çıkan durumlar arasındadır. Özellikle eğitimin küçük yaşlarda başlayacak olması sebebiyle programlama dillerinin karmaşık yapısının mantığını anlama aşamasında, öğrenenlerin çeşitli ilişkiler kurarak yeni gördükleri kodlama dilini anlamlandırmalarına yardımcı olacak ortamların kullanılması gerekmektedir.

Bağlam kelimesi çeşitli şekillerde tanımlanmaktadır. Ancak çoğu zaman bağlam, her hangi bir olguda öğrenenlerin kavram, kural, olay örgüsü vb. bağlantılarını kurarak anlamlandırmasına yardımcı olan durumlar olarak tanımlanmaktadır (Jong, 2006; TDK, 2006).

Derse karşı azalan ilginin sebebini ise öğrencilerin öğrenmelerinin bağlamdan bağımsız tutulan ortamlarda gerçekleştirilmiş olması ve dolayısıyla dersin bağlama dayandırılmadan verilmiş olması açıklamaktadır (Aikenhead, 2005). Bu duruma bir çare bulabilmek içinse, yapılandırmacı yaklaşımın sosyo kültürel boyutu altında incelenen bağlam temelli (yaşam temelli) öğrenme düşüncesi açığa çıkmıştır. (Choi & Johnson, 2005). Bu yaklaşımın ilk örnekleri 17.yy’a kadar inmektedir. (Gilbert, 2006; Finkelstein, 2001).

Bülbül (2012)’ e göre; günlük yaşantımızda kullanmakta olduğumuz bilgi ve beceriler zamana göre değişime uğramakta ve ilgili eğitimciler bir konunun öğretilmesi ile ilgili bu değişime ayak uydurmak için yeni yaklaşımlar sunarak, bu durumu bu yaklaşımlar ile daha iyileştirilebilir halde getirmektedirler (Bülbül, 2012). Dolayısıyla günümüz koşullarında her bireyin edinmekte olduğu çeşitli 21.yy becerilerinden biri olan kodlama becerisinin öğrencide geliştirilmesi açısından, verilecek kodlama eğitiminin bağlama dayandırılarak verilecek olması, değişen ve gelişmekte olan koşullara uyum sağlayarak öğrencilerin derse olan ilgilerini artırmalarına ve kazanımları tam anlamıyla elde etmelerine yardımcı olacaktır.

Bu çalışmada, bağlam temelli ve bağlam bağımsız ortamda oyun geliştiren öğrencilerin kodlama becerilerindeki gelişme düzeyleri arasında anlamlı farklılık olup olmadığı incelenecektir.

Yöntem

Bu araştırmada bağlam temelli ve bağlam bağımsız ortamlarda kodlayarak oyun geliştirmenin, kodlama becerisindeki gelişime etkisi araştırılmıştır. Bu nedenle yarı deneysel desenli bir araştırma modeli tasarlanarak, son test eşleştirilmiş kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır (Karasar, 2014).

Çalışma grubu, 2016-2017 Eğitim-Öğretim yılında İstanbul’da AREL Kolejinde öğrenim görmekte olan 34 öğrenciden oluşmaktadır.

Bulgular

Kodlama becerilerindeki gelişim düzeyleri bakımından bağlam temelli ve bağlam bağımsız iki gruba uygulanan eğitim sonrasında yapılan Mann Whitney U analizi ile gruplar arası istatistiksel olarak .05 düzeyinde anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır (p=0,01).

Dolayısıyla bir ders bağlamında (çalışma kapsamında deney grubu Fen ve Teknoloji dersi Canlıların Dünyasını Gezelim Tanıyalım ünitesi bağlamında) kodlayarak oyun geliştiren öğrencilerin, bağlamdan bağımsız ortamlarda kodlayarak oyun geliştiren öğrencilere göre daha nitelikli ve daha kapsamlı ürünler geliştirdiği sonucuna varılmıştır.

Sonuç ve Öneriler

Araştırmanın bulguları ışığında geliştirilen öneriler şunlardır:

  • Küçük yaş grubuna verilecek kodlama eğitimi ile edinilecek kazanımların sağlıklı olması açısından, kodlama eğitimin bir bağlama dayandırılmalıdır.
  • Öğretmenler öğrenciyi süreçte aktif tutmalı ve öğrenciye yaptıracağı örnekleri de bağlam çerçevesinde öğrenciye sunmalıdır.

Kaynakça

Saeli, M.,Perrenet, J., Jochems, W. M. G. ve Zwaneveld, B. (2011). Teaching programming in secondary school: A pedagogical contentknowledge perspective.Informatics in Education, 10(1), 73-85.

Sing, R. R (1991). Education For The Twenty First Century: Asia-Pacific Perspectives. Unesco Principal Regional Office For Asiaand The Pacific. Bangkok.

Sayın, Z., & Seferoğlu, S. S. (2016). Yeni Bir 21. Yüzyıl Becerisi Olarak Kodlama Eğitimi ve Kodlamanın Eğitim Politikalarına Etkisi.

“Coding -the 21st century skill”, Digital Single Market, Digital Economy and Society - European Commission. [Çevrim-içi: https://ec.europa.eu/digital-single-market/en/coding -21st-century-skill], Erişim tarihi: 10.01.2017).

Kert, S. B., & Uğraş, T. (2009). Programlama eğitiminde sadelik ve Eğlence: Scratch Örneği. In The First International Congress of Educational Research, Çanakkale, Turkey.

“Computing our future Computer programming and coding - Priorities, school curricula and initiatives across Europe”, European Schoolnet, [Çevrim-içi: https://www.researchgate.net/publication/284139559_Computing_our_future_Computer_programming_and_coding_Priorities_school_curricula_and_initiatives_across_Europe], Erişim tarihi: 11.02.2017)

Moreno-León, J., Robles, G., & Román-González, M. (2016). Code to learn: Where does it belong in the K-12 curriculum? Journal of Information Technology Education: Research, 15, 283-303.

Jong. O. D., (2006). Context Based Chemical Education:  How To Improve It? Paper based on the plenary lecture presented at the 19th ICCE, Seoul, Korea, 12-17 August 2006.  [Çevrim-içi: http://old.iupac.org/publications/cei/vol8/0801xDeJong.pdf], Erişim tarihi: 15.02.2017)

Aikenhead, G.S. (2005). Research into STS science education. Educación Química, 16(3), pp. 384-397.

Choi, H. J. & Johnson, S. D. (2005). The Effect of Context-Based Video Instruction on Learning and Motivation in Online Courses. Volume 19, 2005.

Gilbert, J.K. (2006). Context based chemistry education on the nature of “context” in chemical education. International Journal of Science Education, 28 (9), 957– 976.

Bülbül, M.Ş. ve Matthews, K. (2012). Bağlam temelli eğitimin olası geleceği.  X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi. Niğde: Niğde Üniversitesi Eğitim Fakültesi.  

Karasar, N. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Kavramlar İlkeler Teknikler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık. 27.Basım. 61-62.

Keywords

Kodlama becerisi, Bağlam Temelli Öğrenme, 21. yy. Becerileri