5th International Instructional Technologies & Teacher Education Symposium Logo

Yükseköğretimde E-Öğrenme: 30 Yıl Sonra Neredeyiz?

Müge Adnan

[email protected], Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi

Soner Yıldırım

[email protected], Orta Doğu Teknik Üniversitesi

Öğrencilerini dijital çağın gerektirdiği bilgi, beceri ve yeterlilikler doğrultusunda yetiştirme sorumluluğunda olan yükseköğretim kurumları, eğitime erişim olanaklarını genişleterek daha geniş bir kitleye ulaşmak ve öğrenme ortamlarının niteliğini ve esnekliğini artırarak daha “iyi” mezunlar vermek için bilgi ve iletişim teknolojilerini yoğun olarak kullanmaktadır. Kampüs derslerinin farklı teknolojilerle desteklenmesinin yanı sıra, Türkiye’deki çok sayıda üniversite de çevrimiçi teknolojilerle farklı düzeylerde tamamen uzaktan öğretim programları açmakta ve özellikle ortak zorunlu dersleri uzaktan öğretim yöntemiyle vermektedir. Çevrimiçi öğrenim-öğretim süreci, farklı yükseköğretim kurumlarında farklı yapılanmalar içerisinde yönetilmektedir. Temel çizgi olarak yazarların 2005 senesinde gerçekleştirdiği araştırmadan edinilen sonuçları alacak olan bu çalışma, Türkiye evreninden seçilen yükseköğretim kurumlarında verilmekte olan çevrimiçi öğretim hizmetlerinin kavram aşamasından uygulama aşamasına derinlemesine bir incelemesini yapmak suretiyle, 1990’ların sonunda başlayan e-öğrenme yolculuğunun 30 yıl sonra ulaştığı noktayı ortaya koymayı amaçlamaktadır. Seçilen yükseköğretim kurumlarının uzaktan öğretim birimlerinin yöneticileriyle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen verilerin betimsel analizi sonunda elde edilecek bulguların, Türkiye’de yükseköğretim kurumlarının e-öğrenme çalışmalarını yönlendirmede faydalanacakları bir kılavuz olacağı düşünülmektedir.

Keywords

e-öğrenme, çevrimiçi öğretim, yükseköğretim